Angkor, Hram Borobudur, Planina Bromo i Džogdžakarta

Planina Bormo

Ogromni, veličanstveni hramovi u Angkoru, Izgubljenom Gradu, otkriveni 1860. godine, prostiru se u dužini od 64 km, okružujući današnje selo Sijem Rip.
Prvobitno sagrađeni između VIII i XIII veka, hramovi mogu biti sa samo jednom kulom od cigala pa do ogromnih kompleksa od kamena kao što je Angkor Vat, najveći pojedinačni religijski spomenik na svetu, sagrađen u vreme vladavine kralja Surjavarmana II početkom XII veka.
Hramovi Kmera su smešteni na dve glavne lokacije. Prva, koja se nalazi u Roluosu, 16 km jugoistočno od današnjeg Sijem Ripa, jeste mesto gde je sagrađeno nekoliko otmenih hramova iz najranijeg perioda. Ovde se nalazila prva prestonica Kmera u oblasti Angkor, ali je krajem IX veka Jasovarman I napravio novu prestonicu u Angkoru. U ovom, mnogo većem nalazištu, smeštena je većina velikih kmerskih hramova.
Neki od naimpresivnijih hramova u gradu Angkor su Bakong, Bantej, Srej, Baphon, Bajon i Ta Prom. Bakong, centralni hram, jeste velika piramida sagrađena u IX veku, a svaka stranica osnove je duga 55 m. Bantej Srej, mali fini hram, izuzetno je dobar primerak kompleksa hramova sa više zgrada i na njemu se nalaze složene, dobro očuvane rezbarije u peščaru ružičaste boje. Buphon, veiliki hram u obliku piramide, koji je sagradio Udajaditjavarman II između 1050. i 1066. godine, obeležavaju prelepe rezbarije i 40 m dug Buda koji leži. Bajron je masivni kompleks sa neverovatnih 1200 m bareljefnih rezbarija, uključujući i niz tajanstvenih izraza lica bude na trećem nivou. Ta Prom nije obnovljen, a njegova lokacija u bujnoj džungli mu daje auru misterije i romantike.
Budistički hram, u ravnici Kedu u centralnoj Javi, koji datira iz VIII veka, jedan je od najvećih arhitektonskih spomenika u Aziji. Budistički hram, deo UNESCO-ve svetske kulturne baštine, jeste stepenasta piramida napravljena od šest pravougaonih spratova, tri kružne terase i središnje stupe koja formira vrh. Građevina je u obliku lotosa, svetog Budinog cveta.
Zidovi i balustrade su ukrašeni plitkim reljefom, pokrivajući ukupnu površinu od 2.500 m2. Oko kružnih platformi se nalaze 72 stupe sa rupičastim ukrasima, a na svakoj se nalazi Budina statua.
Okružena idiličnim pejzažem smaragdnozelenih terasastih brda pod pirinčem i sa četiri vulkana koja gledaju na njega, hram Borobudur je građen u periodu od 80 godina za dinastiju Sailendra, kao podsetnik na mikrokosmos, da bi pružio vizuelnu sliku Budinih učenja i pokazao, na praktičan način, korake koji svaki čovek mora da prođe u svom životu da bi postigao prosvetljenje.
Posetioci ovog mesta hodočašća su prvo vođeni oko nivoa u nizu koji polaze jedan za drugim od osnove sa ukrasnim ivicama koje prikazuju posledice života u svetu strasti, onda kroz pet nivoa koji pokazuju kako da se pobedi ta strast i privrženost.
Zatim se posle desnog ugla hrama u obliku kvadrata pojavljuje okrugao neukrašeni vrh, gde sede sveci i Buda koji meditira u savršenom miru, zamišljeno gledajući u predeo izvanredne lepote. U samom centru, toranj u obliku zvona, ili stupa, uperen je ka nebu, carstvu van domašaja forme i koncepta, poznatom kao nirvana.
Planina Bormo je najpoznatija turistička atrakcija istočne Jave i mogo ljudi širom sveta doputuje ovde pre zore da bi videli fantastičan izlazak Sunca iza spektakularnog ruba aktivnog kratera vulkana.
Smešten u nacionalnom parku Bormo-Tenger-Semeru u središtu istočne Jave, najveći vulkanski region u provinciji je kaldera Tenger. Bormo je samo jedan od vrhova u masivnoj kalderi, ali se lako može prepoznati pošto je ceo vrh raznet, a krater u unutrašnjosti stalno bljuje beli dim. Unutrašnjost kaldere, s pravom nazvana Laut Pasir (More peska) predstavlja površinu od 10 km2 finog vulkanskog pepela. U poređenju sa bujnom smaragdnozelenom dolinom, ova ogromna pustinja prekrivena pepelom odaje utisak jezivosti i uznemirenosti.
Tengersku budisti, etnička grupa koja naseljava visoke oblasti istočne Jave, Tenger, skoro u potpunosti živi od zemljoradnje. Četrnaestog dana meseca kasade oni se okupljaju oko ruba aktivnog kratera planine Bromo da bi prineli godišnje ponude u pirinču, voću, povrću, brašnu, stoci i lokalnim proizvodima i zatražiti blagoslov od vrhovnog boga, Hjang Vidi Vase.
Prema jednoj legendi, ova ceremonija datira još iz vremena kraljevstva Majapahit, u vreme vladvine kralja Bravidžaja. Kraljica je rodila kćer, Raru Anteg, koja se udala za Jaka Segera, mladog bramana. Oni su pobegli istočno od Majapahita, pošto se u XV-om veku na Javi širio islam. Uprkos prosperitetu novog kraljestva, kralj i kraljica su bili nesrećni jer nisu imali dece, tako da su odlučili da se popnu visoko na vrh planine Bromo i mole za pomoć. Dirnut njihovim molitvama, bog ove planine ih je uverio da će imati dece, ali jezahtevao da mu zauzvrat žrtvuju svoje najmlađe dete. Kada se rodili njihovo 25-o dete, Kesuma, bogovi planine su se naljutili pošto roditelji nisu ispunili svoj deo pogodbe. Oni su zatim bili primorani da se povinuju i bacili su svoje dete u krater. Dok je padao rekao je svojim roditeljima da jednom godišnje vrše ceremonijalni obred u ponudama.
Omiljeno je putovanje preko peščanog mora kako bi se posmatrao izlazak sunca sa ruba kratera, kako kod lokalnog stanovništva, tako i kod turista. U slabo razvijenom nacionalnom parku je dom zanimljivog životinjskog sveta, a uspinjanje ka vrhovima pruža veliko zadovoljstvo.
Glavni grad provincije i kulturni centar, Džogdžakarta, leži među bujnim pirinčanim, smaragdnozelenim poljima u senci planine Merapi. Nekada centar drevne palate Mataram, u njegovoj okolini se nalaze brojni važni spomenici i hramovi, uključujući i hramove Gebang i Mendut, kao i brojne obližnje slikovite plaže.
Hram Gebang, na severoistoku, ponovo je otkriven kada je pronađena statua Ganeše 1936. godine. Sagrađen je skoro u isto vreme kada i obližnji hram Borobudur, u VIII veku. Ruševine krova, deo glavne konstrukcije i veliki deo osnove ostao je netaknut nakon dodatnih arheoloških istraživanja. Ova četvrtasta građevina bez ukrasa je otprilike 5.25 m duga, a visoka 7.75 m.
Hram Mendut, koji se nalazi 3 km istočno od Borobodura sagradio je 824. godine kralj Indera iz dinastije Kailendra. U unutrašnjosti četvrtastog, terasastog hrama, ukrašenog stupama, nalaze se tri velike, šarene statue. Svake godine, na Dan Vaisaka (u maju kada je pun mesec), hodočasnici dolaze na ovu ceremoniju iz cele Indonezije i svih delova sveta.
Hram Pramabanin, koji je meštanima poznat kao Loro Džograng hram ili hram vitke device, najveći je u Indoneziji i jedan od najlepših. Sagrađen je u IX veku. Glavna svetilišta su posvećena Šivi, Brami i Višnuu, a u Šivinom svetilištu se nalazi bogato ukrašena statua njegove supruge, Durge.
Najvažnija zgrada u Džogdžakarti je palata Ngadžokdžakarta Hadiningrat, takođe poznata kao Kraton, sultanova palata, fantastična zgrada koja je delimično otvorena za posetioce. U blizini Džogdžakarte se nalazi veliki broj prelepih plaža. Da nabrojimo samo neke: plaža Baron sa otvorom podzemne reke, koralno ostrvo plaže Drini, plaža Kukup sa bogatim morskim svetom, plaža Sijung smeštena ispod dve spektakularne litice i plaža Vedijombo sa zalivom od belog peska i idiličnim zalaskom sunca.